پنجشنبه 8 آبان 1399

زندگینامه

به نام خدا
محمد اسماعیل سعیدی متولد  سال1340خورشیدی در شهر گوگان (در40کیلومتری تبریز) است. تحصیلات ابتدائی خود را در همان شهر گذراند و برای دوره متوسطه راهی تبریز شد. از معدود مدیران استانی است که از عنفوان جوانی در پست­های مدیریتی، ایفای نقش کرده است. شروع جنگ تحمیلی و شرایط حساس پس از انقلاب باعث شد با عشق و اعتقاد از جهاد سازندگی، وارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شود؛ اعتقادی که سی و چند سال لباس سبز پاسداری را بر تنش ماندگار کرد.
کوران انقلاب و تقارن مسئولیت­ پذیری اش با حوادث متعدد اوائل آن، آزمونی سخت برای سنجش­ توانائی هایش بود که البته او را پخته تر کرد. مدیریت در استانی چون آذربایجان­شرقی و شهری مثل تبریز- که در میان عام و خاص به پایتخت دوم سیاسی ایران مشهور است - کار چندان ساده­ای نیست. ۲۱سال داشت که به فرماندهی سپاه آذرشهر منصوب شد. آهسته و پیوسته، و همگام با نهال نوپای انقلاب، با توکل بر خدا و تلاش شبانه روزی رشد یافت. همه این مناصب نه حاصل ژن خوب و رانت و لابی، که برخواسته از همت، اخلاص و تدبیر مثال زدنی اوست. این را می توان در احترام و ارادت همکاران و همدوره ای هایش در شهرها و مناصبی که خدمت کرده است، دید؛ به طوریکه در تمامی رده های مدیریت و فرماندهی همواره به صداقت، سلامت و صلاحیت زبانزد است.در همه سال های خدمت در سپاه به دور از  سیاست زدگی ولی با سیاست و درایت، منشاء اثرات فراوان بوده است.
روزهای پایانی خدمت سعیدی است، عضویت در هیئت مدیره باشگاه تراکتور سازی که آسیائی هم شده، مشغله های او را دو چندان کرده است. بالاخره دعوت و اصرار مردم و دوستان اهل سیاست را می پذیرد و وارد رقابت های انتخاباتی می شود. اما هیچگاه بر موج احساسات هوادارن تراکتور سوار نشده و همواره خود را هوادار و خادم این تیم ریشه دار می داند.
و در کسوت نمایندگی مردم، وارد مجلس شورای اسلامی می شود. در مجلس نهم به عنوان دبیر کمیسیون اجتماعی، پرچمدار شفافیت، مبارزه با ویژه خواری و حمایت ازحقوق مردم مخصوصا اقشار کم بضاعت می شود، آنچنان که بیمه قالیبافان، نانوایان و ..... به همت و پی گیری های مستمر او بعد از سالها تصویب و اجرا شده است. تشکیل فراکسیون های مهم و اثر گذاری مثل فراکسیون صنایع دستی و فراکسیون مبارزه با مفاسد اقتصادی و فراکسیون فرش به همت او بوده است.
با شروع انتخابات دور دهم مجلس شورای اسلامی، برای دومین بار نامزد می شود و علی رغم همه کارشکنی ها و سنگ اندازی های پیش آمده در گزارشات اولیه به عنوان نفر چهارم دور دوم، و راه یافته به مجلس معرفی می شود اما چند ساعت بعد با تغییر لیست اعلامی به عنوان نفر پنجم و بازمانده از مجلس اعلام می شود! علی رغم تحریک و تطمیع برخی برای خروج از التزام به قانون، سعیدی بازهم بر رویه اعتدال و فصل الخطاب بودن قانون، پافشاری می کند و با پیگیری های جدی از مجاری قانونی و بازشماری مجدد بخشی از آراء توسط شورای نگهبان، به عنوان آخرین فرد راه یافته راهی مجلس می شود تا ثابت کند رای ملت حق الناس است و او برای صیانت از جمهوریت و حفاظت از اعتماد مردم - با رعایت همه شئونات قانونی و اخلاقی- از همه توان مایه می گذارد. سعیدی در عمل ثابت کرد: « مرد قانون است» و  «حق گرفتنی است».
در مجلس دهم، با دغدغه های فرهنگی موجود در جامعه و اعتقاد به اینکه «در کنار اقتصاد و معیشت، فرهنگ اساسی ترین اصل هر تمدنی است» عضو کمیسیون فرهنگی و نیز عضو ناظر کمیسیون اصل نود مجلس می شود.  در ابتدای هر دو دوره اموال خود و خانواده اش را به قوه قضائیه اعلام و از طراحان و حامیان اصلی شفافیت آرای نمایندگان بوده است. با وجود امکانات متعدد مستقیم و غیر مستقیم قانونی - با همان مشی ساده زیستی - هیچگاه از این فرصت ها به نفع خود یا خانواده اش استفاده نکرده است. از جمله می توان به انتخاب او به عنوان نماینده اعزامی مجلس به جام جهانی روسیه اشاره کرد که به دلیل وضعیت معیشتی مردم، ضمن انتقاد از این قبیل سفرها اولین فرد انصراف دهنده از این رویداد می باشد. به قول یکی از دوستانش:«سعیدی در جیبش را بسته است که در دهانش باز است»
اساسا همین صراحت و حق طلبی، از او چهره ای مردم وار و نفوذناپذیر ساخته است؛ در فاجعه آتش سوزی قطار تبریز-مشهد، از بانیان استیضاح وزیر سابق و بی کفایت راه و شهرسازی بود که بر خلاف برخی دوستان مصلحت اندیش، با وجود همه فشارهای سنگین تا آخر پای امضایش ماند و تا سه بار همین مساله تکرار شد! (که متاسفانه با لابی های خاص آقای وزیر سابق و همراهان، و پاپس کشیدن عده ای از نمایندگان، استیضاح دو بار اول رای نیاورد)
در موضوع طرح سوال از رئیس جمهور نیز همین فشارها به شکلی گسترده تر تکرار شد و بعد از 40 سال رئیس جمهور برای پاسخ به سوال قانونی نمایندگان در مجلس حاضر شد و در پنج محور: الف) عدم موفقیت دولت در کنترل قاچاق کالا و ارز، ب) استمرار تحریم‌های بانکی، ج) عدم اقدام شایسته دولت درباره کاهش نرخ بیکاری، د) رکود اقتصادی شدید چند ساله ه) افزایش شتابان نرخ ارز خارجی و کاهش شدید ارزش پول ملی به آنها پاسخ داد. اینبار هم تعداد زیادی از نمایندگان با پس گرفتن امضای خود سعی بر از نصاب انداختن قانونی سوال، را داشتند که سعیدی بازهم تا آخر بر حرف حق خود ایستاد و پا پس نکشید.
موضوع برجام و تصویب 20دقیقه ای آن نیز یکی از موضوعاتی است که سعیدی خواستار دقت بیشتر و اخذ تضمین های قابل اجرا از کشورهای موسوم به 1+5 بود، وضعیت فعلی برجام و زیر میز زدن حریف در این روزها، اتقان و درستی این اصرارها را بیش از پیش مشخص می سازد. البته این مطالبه، برای هیچکدام از نمایندگانی که پیگیر این موضوع بودند ساده نبود و عده ای با نامگذاری این نمایندگان دلسوز به"نابرجامیان و دلواپسان"، تمامی تلاش خود را برای عدم حضور مجدد آنها در مجلس به کار بستند به طوریکه از حدود 40 نفری که به شیوه اجرای برجام رای منفی دادند، تنها 6 نفر به مجلس راه یافتند که سعیدی آخرین فرد از میان آنها بود.
سعیدی به عنوان عضو فعال کمیسیون اصل 90، ، طرحی راپایه گذاری کرد که برمبنای آن اعضاء کمسیون اصل۹۰ با سفر به استانهای مختلف مستقیما به مشکلات و مسائل مردم رسیدگی کرده وبا سرکشی به دستگاهها وادارات اجرایی ودولتی واعمال وظیفه قانونی  نقش نظارتی مجلس راتقویت نمایند که نتیجه این طرح، ارائه چندین گزارش به کمیسیون مربوطه، صحن علنی مجلس و ارسال تخلفات به قوه قضائیه بود. همچنین پی گیری نحوه واگذاری ها برطبق اصل  ۴۴قانون اساسی از جمله واگذاری ماشین سازی، شرکت هپکوی اراک و ...و ارسال گزارشات به قوه قضائیه همگی حاصل این اقدامات مثبت بوده است.
محل سکونت سعیدی در طی دو دوره نمایندگی مجلس همچنان تبریز است و در غیر ایام مجلس و ماموریت، در حوزه انتخابیه خود مشغول خدمت به مردم و سرکشی حوزه انتخابیه تبریز، آذرشهر و اسکو است. همسرش فرهنگی و بازنشسته آموزش و پرورش است و در تمامی این 40 سال بزرگترین پشتیبان و همراه او بوده است. از 4 فرزند آنها پسر و دختر بزرگتر هر دو مهندس معمار؛ و دختر و پسر کوچکتر هر دو دانشجوی پزشکی هستند؛ که همه این ها بعد از لطف خدا، نتیجه رزق حلال، تلاش و زحمات خودشان بدون استفاده از رانت، و یا سهمیه و ...بوده است.
 
او در هر لباسی که باشد همچنان پاسدار است؛ پاسدار حرمت قانون و حریم مردم؛ حافظ منافع ایران و اسلام؛ مردم و انقلاب